سریال های تلویزیونی چگونه لو می روند؟

آرامه بندری

لو رفتن سریال ها و پخش آن ها پیش از تاریخ اعلام شده یکی از معضلاتی است که صنعت تلویزیون با آن رو به رو است. در سال های گذشته سریال های بسیاری لو رفته اند و قسمت های آن ها پیش از تاریخ معین شده در اینترنت پخش شده اند که باعث ضرر و زیان هایی هم شده اند. اما سریال ها چگونه لو می روند؟ این گزارش را بخوانید.

«Dark Overlord» چه کسانی هستند؟

«Dark Overlord» اسم گروهی از هکرها است که به سرورهای شبکه های تلویزیونی هجوم می برند و محتوای آن ها را سرقت می کنند. مدتی است تقریبا هر هفته خبری درباره هک شدن سریال های تلویزیونی در رسانه ها منعکس می شود. هک شدن محتوای شبکه «HBO» در هفته گذشته و لو رفتن قسمت هایی از سریال «Room 104» و «Ballers» آخرین اتفاق مهم در این زمینه بود. هکرها مدعی شدند ۱.۵ ترابایت اطلاعات از سرورهای «HBO» سرقت کرده اند که شبکه «HBO» اطلاعات لو رفته را بی اهمیت و حجم آن را بسیار کمتر از ادعای هکرها اعلام کرد.

هفته گذشته همچنین قسمت چهارم فصل هفتم «بازی تاج و تخت» نیز پیش از پخش هفتگی آن در سایت های «تورنت» قرار گرفت که البته مدیران «HBO» مدعی شدند انتشار این قسمت ربطی به هک شدن آنها ندارد. نمونه های لو رفتن سریال های دیگری نیز در چند ماه گذشته رخ داده است. سریال «نارنجی یک مشکی جدید است» محصول نتفلیکس یکی از بزرگترین قربانیان انتشار غیر قانونی در ماه های گذشته بوده است.

۱۳ قسمت فصل پنجم این سریال یک ماه پیش از انتشار آن در سایت های «تورنت» قرار گرفت. البته هکرها معمولا پس از سرقت محتوا تلاش می کند تا در ازای پخش نکردن آن ها از شرکت های تولید کننده باج بگیرند اما تا به حال در بیشتر مواردی که سرورها مورد حمله قرار گرفته اند، اطلاعات در اینترنت پخش شده است و مذاکرات برای جلوگیری از پخش و پرداخت درخواست های هکرها ناموفق بوده است.

در آوریل گذشته گروه «Dark Overlord» حجم زیادی از اطلاعات «نتفلیکس» را به سرقت بردند اما تئوری آنها برای اخاذی از این غول استریم با شکست رو به رو شد. چند سال پیش نیز پیش سرقت از سونی به یکی از اخبار داغ روز تبدیل شد و در جریان این حمله سایبری اطلاعات خصوصی سونی مانند لیست پرداخت ها، ایمیل ها و اطلاعات این شرکت به دست هکرها افتاد و پخش آن اطلاعات باعث استعفای مدیران عالی رتبه شرکت سونی شد.

البته جالب است که پخش غیرقانونی قسمت های نخست برخی سریال ها به نفع آن ها بوده است. پخش غیر قانونی قسمت ابتدایی سریال موفق «دکستر» و «Weeds» باعث شد تا رسانه های بسیاری به این موضوع بپردازند. به همین دلیل حتی عده ای معتقدند گاهی اوقات لو رفتن یک یا چند قسمت عمدی بوده و ابزاری است برای بازاریابی سریال ها.

در همین زمینه بخوانید: دادگاه اتریشی علیه نقض کپی رایت در یوتیوب!

سریال ها چگونه لو می رود؟

اما لو رفتن سریال ها معمولا در مرحله پس از تولید یا اصطلاحا «Post Production» روی می دهد. تعداد عوامل پس از تولید سریال های تلویزیونی بین ۲۰ تا ۱۳۰ نفر است و نظارت بر آن ها برای جلوگیری از لو رفتن محتوا کاری دشوار به نظر می رسد. با این حال معمولا بندهای عدم افشای اطلاعات و محتوا جزئی از قرارداد کادر تولید فیلم و سریال است.

معمولا لو رفتن اطلاعات یا در مرحله ذخیره سازی آن ها روی سرور ها اتفاق می افتد و یا افرادی از کادر انسانی در پروسه پس از تولید به خصوص در زمان تدوین باعث لو رفتن قسمت ها می شوند. مدل دیگر لو رفتن سریال ها زمانی رخ می دهد که نسخه ای از سریال برای منتقدان و یا جشنواره ها ارسال می شود تا با استفاده از نظر آن ها بتوانند بازاریابی قدرتمندتری داشته باشند.

چنین نسخه هایی با کپشن های ویژه جشنواره ارسال می شود اما در بسیاری از موارد این نسخه ها سر از اینترنت در می آورند. به تازگی برای جلوگیری از در دسترس قرار گرفتن سریال های تلویزیونی پیش از نمایش رسمی آن ها، عوامل سریال ها تلاش می کنند تا جای ممکن برای جشنواره ها و منتقدان نسخه ای ارسال نکنند؛ راه حلی که «بازی تاج و تخت» برای فصل هفتم از آن استفاده کرد. البته برای جلوگیری از سرقت محتوای تلویزیونی، استودیوها به راه حل هایی نیز رسیده اند. مثلا صوت و تصویر محتوا را تا روزهای پیش از نمایش به صورت جداگانه و در سرورهای مجزا ذخیره می نمایند. همچنین محتوای ذخیره شده بر روی سرورها به صورت کد گذاری شده هستند و دسترسی به آن ها کار بسیار دشواری است.

هر چند گروه هایی مانند «Dark Overlord» نشان داده اند که این تمهید برای آن ها چندان کارساز نبوده و می توانند از چنین سدهایی نیز عبور کنند. امروزه ابزارهایی وجود دارد تا محتوای تولید شده در فضای اینترنت قابل رد یابی باشد. ثبت مقدماتی کپی رایت برای ایده ها از راه کارهایی است که می تواند ایده و محصول را حتی پیش از پایان فرایند تولید حفاظت نماید.

محتوای حفاظت شده دارای کد مشخصی است و از موتورهای جستوجوی خاصی می توانند بر اساس کد محصول و با بهره گیری از هوش مصنوعی در فضای اینترنت به جستوجوی محتوای مشابه بپردازند و اگر نمونه ای برابر با محصول ثبت شده پیدا شد به صاحب اثر اطلاع دهند. بر این اساس می توان با اخطار و حتی حذف دامنه وبسایت مختلف محتوا را از فضای وب حذف نمود.

اما «تورنت» شامل چنین ساز و کاری نیست و نمی توان از چنین راه کارهایی برای جلوگیری از انتشار محتوا در فضای «تورنت» استفاده نمود. در آمریکا برخی شرکت های بیمه نیز محصولات شامل کپی رایت را بیمه می کنند و تمام تلاش خود را به کار می بندند تا محصول مد نظر به هیچ وجه به صورت غیرقانونی منتشر نشود و در صورت انتشار غیرقانونی محتوا این شرکت ها زیان های وارده را جبران می نمایند.

اگر چه راه های بسیاری برای جلوگیری از سرقت محتوا حتی در فضای دیجیتال وجود دارد، با این حال با توجه به گزارش «آیا نقض کپی رایت برای سریال ها ضرر است؟ خیر!» شاید لو رفتن سریال ها در بسیاری از موارد راهی برای بازاریابی و کاهش هزینه های معرفی محصول باشد زیرا پوشش رسانه ها و فراگیری اخبار مرتبط به لو رفتن یک سریال ذهن بسیاری را به محتوای تلویزیونی جذب می کند.

شاید برایتان جالب یاشد که بدانید: نقض کپی رایت برای سریال ها ضرر است؟ خیر!

 

نقش کپی رایت در سرویس های «VOD» ایران: ماجرای نقض کپی رایت آثار مستند در فیلم نت چیست؟!

چت
نظر بدهید
CAPTCHA
حروف در کادر را تایپ کنید
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.‎

معرفی مقاله‌های مرتبط