نگاهی به مهم ترین اپلکیشن های «پخش زنده» در دنیا

IPTVGUIDE

امروز ویژگی پخش زنده یا همان «Live Stream» یکی از مهم ترین امکانات برای تولید محتوا در بین سایت های «UGC» و حتی «VOD» هاست. در این گزارش نگاهی کرده ایم به مهم ترین اپلکیشن های پخش زنده در دنیا و معیارهایی که باعث می شود هر کدام جایگاه های متفاوتی داشته باشند.

شاید در روزهای اولیه شکل گیری تلویزیون، «پخش زنده» مانند معجزه ای بود که بسیار دور از دسترس به نظر می رسید. اما امروزه همه چیز تغییر کرده است و برای پوشش زنده یک رویداد حتی نیازی به ابزارهای سنتی مخابره سیگنال ها نیست. امروزه دوربین های موبایل به ابزاری تبدیل شده اند که می توانند هر رویدادی را به صورت زنده پوشش دهند. شبکه های اجتماعی، گجت ها و سرویس های پخش زنده هر یک با توجه به بازار هدف خود از استریم زنده استفاده می نمایند.

اما یک نکته مهم در این بین وجود دارد که باعث تفاوت سرویس های مختلف پخش زنده و ارزش گذاری بین آن ها می شود و آن، میزان تأخیر در پخش زنده است. اصولا نمی توان منکر وجود تأخیر در پخش زنده شد ولی برخی کسب و کارها به میزان تأخیر در پوشش زنده بسیار حساس هستند و حتی میلی ثانیه ها هم می تواند تعیین کننده باشد. مثلا شاخص های بورس را در نظر بگیرید. شبکه استریم «بلومبرگ» باید نوسانات بازار را با تأخیر بسیار کمی عرضه کند زیرا ممکن است تأخیر سبب تصمیم گیری های نادرست شود و برخی نیز بتوانند با دسترسی به سایر منابع، زودتر از دیگران از نوسانات بازار با خبر شوند و این یعنی عدم رعایت برابری و عدالت در بازار رقابتی.

اما امروزه به لطف تکنیک «ABR» و کد خوان ها، بستر استریم زنده برای بسیاری از پلت فرم ها ممکن شده است. فناوری «ABR» یا «Adaptive Bitrate Streaming» تکنیکی است که برای انتقال سیگنال ها به منظور استریم استفاده می شود. فناوری های استریم امروزی بر بستر «ABR» توسعه پیدا کرده اند و تمامی آن ها بر HTTP سازگار هستند.

در «ABR»، ابتدا ظرفیت پردازنده و پهنای باند کاربر شناسایی شده و بعد بر اساس تنظیمات و ویژگی های کاربر (دریافت کننده) کیفیت ویدئو تنظیم می شود. در این بین کد خوان ها فرایند تبدیل سیگنال های آنالوگ به دیجیتال را بر عهده دارند. در حقیقت «ABR» همان فناوری ای است که به ما اجازه می دهد تا در صورت انتخاب گزینه «خودکار» در تنظیمات، کیفیت ویدئو دریافتی بر اساس سرعت اینترنت تنظیم شود. کد خوان ها در این فناوری می توانند نرخ دریافت بیت ها از یک منبع که می تواند نرخ متفاوتی داشته باشد را به نرخ میانگین تبدیل کنند و برای کاربر ارسال نمایند. این یعنی یکپارچگی در دریافت سیگنال ها. در این روش قطع استریمینگ به ندرت اتفاق می افتد زیرا منابع ارسال کننده سیگنال ها تنها به یک منبع محدود نمی شوند و منابع بسیاری فرایند انتقال سیگنال ها را بر عهده دارند. چنین فناوری ای امکان استریم را برای تمامی کاربران، بر اساس هر نوع پهنای باندی را ممکن می سازد.

در صنعت استریم، کسب و کارهای مختلفی از فناوری استریم زنده بهره می برند که هر یک بازار خاصی را مورد هدف قرار می دهند. هر یک از بازارها نیازمند ویژگی های خاصی برای ارائه سرویس استریم زنده هستند. بازارهایی که از سرویس استریم زنده استفاده می کنند در پنج دسته تقسیم بندی می شوند: «UGC»ها، بازی های آنلاین، حوزه ورزش، رسانه، اخبار و رادیو از استریم زنده استفاده می کنند. موفقیت پخش زنده در هر یک از این حوزه ها به شناختن معیارهای مرتبط با کیفیت و میزان تأخیر تصاویر زنده بستگی دارد.

در ادامه به معرفی برخی از سرویس های ارائه دهنده استریم آنلاین که توانسته اند در سال هایی اخیر مشتریان پر و پاقرصی پیدا کنند.

«یوتیوب» چند وقتی است سرویس استریم زنده خود را راه اندازی کرده است. «YouTube Live» در دسته سرویس دهندگان «UGC» یا «User Generated Content» قرار می گیرد. محتوای چنین بسترهایی از طریق کاربران آن ها تولید می شود و طبیعتا همین کاربران محتوای زنده را نیز تولید می کنند. مخاطب این پخش زنده ها سایر کاربران «یوتیوب» هستند.

«YouNow» یکی از موفق ترین ارائه دهندگان سرویس استریم زنده در آمریکا است. برای اولین بار در سپتامبر ۲۰۱۱ از سرویس «YouNow» رونمایی شد و امروز این سرویس با ۱۵ زبان مختلف قابل دسترس است. این سرویس روی سیستم عامل های اندروید و «iOS» موجود است و بر اساس آمار سال ۲۰۱۵، روزانه ۱۵۰ هزار ویدئو در آن بارگذاری می شود. بیشتر کاربران این سرویس افراد زیر ۲۴ سال هستند. «YouNow» رقابت سرسختانه ای با «پریس کوپ» در بازار آمریکا دارد. در سال ۲۰۱۵، یک سرمایه گذاری ۳۰ میلیونی روی «YouNow» انجام شد. پوشش زنده جوایز سالانه «MTV» در سال ۲۰۱۴ و همچنین پوشش زنده فصل یازدهم برنامه استعدادیابی «America’s Got Talent» در کارنامه این سرویس استارتاپی قرار دارد.

«Priscope» یکی دیگر از استارتاپ هایی است که از طریق اپلیکیشن های اندروید و «iOS» خود استریم زنده ویدئو را امکان پذیر می کند. کیوان بیکپور و برن استین در اعتراض های سال ۲۰۱۳ استانبول در «میدان تقسیم» حضور داشتند و همان جا بود که این ایده به ذهن آن ها رسید. آن ها به دنبال این بودند که تحولات این میدان نمادین ترکیه را به صورت زنده برای جهانیان پوشش دهند. مؤسسین این استارتاپ در فوریه ۲۰۱۴، مبلغ ۱.۵ میلیون دلار از مطرح ترین شرکت های سرمایه گذاری جسورانه یا «VC» ها جمع آوری کردند. این شرکت در سال ۲۰۱۵ توسط «توئیتر» خریداری شد. بسیاری مبلغ خرید «Priscope» را ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون دلار برآورد می کنند و این امر را نشان دهنده آینده روشن صنعت استریم زنده می دانند.

«Livestream» یکی دیگر از پلتفرمهای ارائه دهنده سرویس استریم زنده است که محتوای آن توسط دوربین های موبایل کاربران تأمین می شود. با اینکه اپلیکیشن های «Livestream» برای هر دو سیستم عامل های اندروید و «iOS» طراحی شده اند اما طراحان این پلتفرم پا را فراتر از این گذاشته اند و در گامی نوآورانه اپلیکیشن خود را روی ست آپ باکس هایی مانند «Roku» و «Apple TV» نیز قرار داده اند. کاربران «Livestream» با پرداخت اشتراک ماهانه به کلیه محتوای زنده این پلتفرم دسترسی دارند. در این اپلیکیشن از سال ۲۰۰۷ تا سال ۲۰۱۶ ویژگی «همه چیز بدون تبلیغات» برای مشترکین وجود داشت اما امروز این ویژگی وجود ندارد. «اسپاتی فای»، «انجمن جهانی اقتصاد»، «تسلا» و «NBA» از مهم ترین مشترکین «Livestream» هستند و از سرویس پخش زنده آن استفاده می کنند.

«Live.ly» و «Live.me» نیز شبکه های اجتماعی ویدئو محور هستند که قابلیت ویدئو زنده را به کاربران خود ارائه می دهند. «Live.ly» یکی از استارتاپ های چینی تحت مالکیت « Music Ly» است که در حقیقت نقش «اینستاگرام» چینی را بر عهده دارد. این اپلیکیشن محبوب چینی ۹۰ میلیون کاربر ثبت نام شده دارد و روزانه ۱۲ میلیون ویدئو جدید در آن بارگذاری می شود.

این ها چند نمونه از مهم ترین سرویس های ارائه دهنده استریم آنلاین بودند، حالا با محوریت این چند نمونه دو معیار معتبر در سنجش میزان کیفیت استریم زنده را مرور می کنیم.

اولین معیار میزان «TTFF» است. به مقدار زمان دریافت اولین فریم تصویر و به عبارت دیگر مدت زمانی که سیگنال های تصویر زنده از طریق اینترنت به کاربر نهایی مخابره می شود «TTFF» می گویند (مخفف: (time to first frame.

معیار دیگر «E2E» یا «End-To-End Latency» به معنای تاخیر در مخابره از نقطه پایانی به کاربر نهایی است. «E2E» میزان تاخیر در انتقال تصاویر را مشخص می کند. این معیار در ارزش گذاری های سرویس هایی استرینم زنده بسیار مهم است از آن جهت که کم بودن تأخیر «E2E» در این صنعت برای تعامل مناسب کاربران بسیار ضروری است.

در فضای «UGC»ها، «YouNow» و «YouTube Live» کمترین میزان تأخیر «E2E» را دارند. «Facebook Live» که اساسا محتوای زنده را از یک منبع (کاربر تولید کننده محتوای زنده) به تماشاکنندگان بسیاری مخابره می کند، تأخیر «E2E» بیشتری در مقایسه با «UGC»ها دارد. ولی در عوض میزان زمان دریافت اولین فریم تصویر یا «TTFF» در آن با سرعت بیشتری روی می دهد.

در حقیقت در بازارهایی که کیفیت ویدئو در آن ها از اهمیت بیشتری برخوردار است، «TTFF» اهمیت بیشتری نسبت به تأخیر «E2E» دارد. اما تأخیر «E2E» در حوزه استریم زنده حوزه اقتصادی، بورس، معاملات و سرمایه گذاری می تواند تعیین کننده باشد. حتی این معیار برای خبرگزاری ها نیز بسیار مهم است و میزان تاخیر «E2E» خبرگزاری هایی مانند «رویترز» و «CNN» به ترتیب ۱۶ و ۱۲ ثانیه است. همچنین تاخیر «E2E» در حوزه پوشش زنده ورزش نیز اهمیت ویژه ای دارد. در حوزه ورزش تاخیر «E2E» نهایتا بین ۱۰ تا ۱۵ ثانیه است و اگر تاخیر از این میزان بیشتر شود «خطر لوث شدن» آن را تهدید می کند. برای مثال ممکن است نتیجه یک رویداد ورزشی که به صورت زنده برای استریم قرار داده شده است به دلیل تاخیر بیش از ۱۵ ثانیه ای، از طریق توئیت افراد حاضر در ورزشگاه لوث شود.

البته باید توجه داشت که این گزارش شامل «VOD»هایی که از فناوری «OTT» بهره می برند نمی شود زیرا تاخیر OTT بسیار متفاوت از استریم زنده است.

چت
نظر بدهید
CAPTCHA
حروف در کادر را تایپ کنید
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.‎

معرفی مقاله‌های مرتبط