پخش زنده مسابقات ورزشی، چالش حل نشده صنعت استریم!

آرامه بندری

پخش رقابت های ورزشی از جمله سودآورترین منابع درآمد تلویزیون های سنتی است. شبکه های تلویزیونی هر ساله در رقابتی فوق العاده شدید و با قرارداد های نجومی حق پخش رویدادهای ورزشی را بدست می آورند چرا که درآمد آن ها از محل تبلیغات نه تنها جبران هزینه های بالا را می کند، بلکه سود چشم گیری نیز عایدشان می کند.
در حل حاضر استریم ورزشی همچنین در انحصار شبکه های تلویزیونی سنتی ورزشی نظیر «Sky»، «ESPN»، «Bein» و «Canal +» است و در این بین فعلا هیچ سرویس استریمی نتوانسته سهمی در این بازار پرمخاطب و پرسود داشته باشد و شاید یکی از مهم ترین سوالات کارشناسان این عرصه این باشد که چرا با وجود این همه مخاطب و تماشاگر هنوز نتفلیکس ورزشی نداریم.
البته کمپانی دیزنی با راه اندازی «ESPN +» تلاش کرده تا سرویس استریم قدرتمندی در حوزه ورزشی روانه بازار کند ولی فعلا این سرویس نیز تازه کار است و سهم بازار قابل توجهی به خود اختصاص نداده است. اما چرا این صنعت هنوز با اینترنت و فناوری «OTT» خو نگرفته است و چرا غول های صنعت استریم مانند نتفلیکس علاقه ای به پوشش زنده رقابت های ورزشی ندارند؟
به اعتقاد رید هیستینگز، مدیر و مؤسس نتفلیکس، موفق ترین سرویس استریم جهان مردم جهان همچنان تلویزیون را پایگاه دیدن رقابت های ورزشی می دانند؛ البته جنس محتوای ورزشی نیز در پایداری چنین ذهنیتی مؤثر بوده است. به اعتقاد هیستینگز، محتوای ورزشی اندکی پس از پخش زنده به کلی ارزش خود را از دست می دهد و اصولا رقابت ورزشی پس از مشخص شدن نتیجه و اعلام آن از طریق رسانه ها ۸۴ درصد مخاطب خود را از دست می دهد.
هیستینگز در پاسخ به این پرسش که آیا نتفلیکس به دنبال محتوایی ورزشی است، پاسخ داده که نتفلیکس فعلا هیچ گونه سرمایه گذاری برای پوشش زنده رقابت های زنده ندارد. البته به طور قطع یکی از بزرگترین بازیگران حال حاضر صنعت استریم و سرگرمی نظاره گر تحولات در استریم محتوای ورزشی است و به وقتش شاید تصمیمات متفاوتی در این زمینه بگیرد.
البته در این زمینه رقیب اصلی نتفلیکس با عملکردش نشان داده نظر مشابهی با رقیب گردن کلفت خود ندارد. آمازون پرایم ویدئو مدتی پیش حق پخش زنده رقابت های تنیس اپن آمریکا را بدست آورد و برخی دیگر از تورنمنت های گرند اسلم تنیس نیز در ماه های اوت و سپتامبر از طریق این سرویس پخش خواهد شد. از طرف دیگر آمازون در حال چانه زدن با فدراسیون راگبی آمریکا نیز هست تا بتواند از فصل آینده برخی از این رقابت ها را به صورت زنده پخش کند.
اما چرا با وجود ورود آمازون به پخش ورزشی، نتفلیکس علاقه ای به پخش رقابت های ورزشی ندارد؟
پاسخ این پرسش در جنس مشترکین آمازون و نتفلیکس نهفته است. آمازون در راستای افزایش محتویات سبد کالای مشتریان خود از سال ها پیش ویژگی «پرایم» را به کسب و کار خود اضافه کرد.در حال حاضر هم با پرداخت ماهانه ۱۲ دلار، کاربران این سرویس می توانند به مشترک آمازون پرایم تبدیل شوند و از ویژگی هایی مانند تحویل یک روزه و حذف هزینه بهره مند شوند. طی چند سال اخیر آمازون تلاش زیادی کرده تا برای جذب هر چه بیشتر مشترکین «پرایم» یک سبد کالای سرگرمی پر و پیمان نیز به خدمات خرده فروشی خود اضافه کند. با چنین رویکردی، تامین پوشش زنده رقابت های ورزشی در کنار محتوای «VOD» می تواند یکی از مشوق های اصلی برای افزایش تعداد مخاطب آمازون پرایم باشد.
ضمن اینکه ماهیت «VOD» بودن سرویس نتفلکیس به کلی با محتوای زنده و ورزشی در تضاد است. نتفلیکس تنها بر روی محتوایی سرمایه گذاری می کند که بتواند در دراز مدت با واگذاری حقوق آن کسب درآمد کند و اصولا علاقه ای به محتوایی که یه قول هستینگز یک ساعت پس از نمایش زنده آن ۸۴ درصد از مخاطبانش را از دست دهد، ندارد. با این حال شایعه خرید حق پخش رقابت های لیگ برتر انگلیس در فصل ۲۰۲۱-۲۰۲۲ توسط این غول صنعت استریم هنوز در رسانه ها در جریان است.
در سوی دیگر پلتفرم ها یا همان شبکه های اجتماعی مانند یوتیوب و فیس بوک نیز تمایل فراوانی به پخش رقابت های ورزشی دارند. مثلا تا همین چند وقت پیش فیس بوک تلاش بسیاری برای بدست آوردن حق پخش محدود رقابت های کریکت هند کرد، اما پیشنهاد ۶۱۰ میلیون دلاری آن ها برای رقابت با «استار ایندیا» کافی نبود و این شبکه با سابقه توانست حقوق پخش دیجیتال این رقابت ها را برای یک سال دیگر از آن خود کند. البته پیروزی «استار ایندیا» اتفاق عجیبی نبود چرا که مالک این شبکه کمپانی فاکس قرن بیست و یکم است.
مدیران فیس بوک هم علت شکست این پلتفرم در رقابت با استار را عدم تجربه در رقابت با شبکه های سنتی دانستند. پس از آن بود که فیس بوک پیتر هاتون، مدیر اجرایی سابق یورو اسپورت را استخدام کرد و الان امیدوار است تا با جذب نیروهای با تجربه بتواند در رقابت با شبکه های سنتی دست بالا را در اختیار داشته باشد.
با همه این تفاسیر به نظر می رسد صنعت سرگرمی آنلاین به کلی در حال تغییر است. شکی نیست که سرویس های آنلاین به تلویزیون های آینده تبدیل خواهند شد اما هنوز ابهام در مورد چگونگی ایجاد تغییر در فرهنگ تامین سرگرمی از سوی مخاطبان وجود دارد. این که کدام پلتفرم می تواند محتوای ورزشی را به عنوان یکی از اصلی ترین نوع محتواهای سرگرمی عمومی به صورت گسترده عرضه کند هنوز هم چالش بسیار پیچیده ای است.

چت
نظر بدهید
CAPTCHA
حروف در کادر را تایپ کنید
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.‎

معرفی مقاله‌های مرتبط